تاثير قصه بر نوزاد و كودك

متخصصان روان شناسي، قصه گفتن را براي تكامل مغز نوزادان و كودكان لازم مي دانند. يا قصه گويي علاوه بر شناساندن صداي والدين، صحبت كردن براي كودك راحت مي شود و كلمات را صحيح و كامل ادا مي كند .
بيشتر والدين بر اين باورند كه نوزاد هيچ چيز را متوجه نمي شود و لازم نيست با او حرف بزنند، اين در حالي است كه مغز نوزاد آماده پذيرش و يادگيري است و دوست دارد صداي والدين خود را بشنود و با محيط آشنا شود.والدين حتما بايد نام اشيا، غذا، اسباب بازي و يا هر چيز ديگري را كه به نوزاد مي دهند براي او بگويند و زماني كه كودك سعي مي كند به هر لفظي كلمه را ادا كند صحبت كردن او را قطع نكند و اجازه دهند هر طوري كه راحت است آن را تلفظ كند.نوزادان به صداي افراد مونث بهترين پاسخ را مي دهند، مطالعات نشان داده شده است كه صحبت با زبان كودك، باعث تاخير در زبان كودك نمي شود. والدين بايد سعي كنند در صحبت با كودك تركيبي از لغات بزرگسالان را با صداي بچه گانه مورد استفاده قرار دهند.
داستان و قصه نقش بسيار مهمي در تكوين شخصيت كودك دارد. از طريق قصه ها و داستان هاي خوب كودك به بسياري از ارزش هاي اخلاقي پي مي برد. پايداري، شجاعت، نوع دوستي، اميدواري، آزادگي، جوانمردي، طرفداري از حق و حقيقت و استقامت در مقابل زور و ستم ارزش هايي هستند كه هسته مركزي بسياري از قصه ها و داستان ها را تشكيل مي دهند پرورش حس زيباشناسي در كودك متوجه ساختن كودك به دنيايي كه اطرافش را فرا گرفته، پرورش عادات مفيد در كودك، تشويق حس استقلال طلبي و خلاقيت كودك هدف هاي اصلي طرح قصه هاي خوب براي كودكان است.كودكان علاقمند به ديدن عكسها با رنگهاي شاد و پيچيده مي باشند بنابراين بايد براي آنها كتابهاي داستاني تهيه شود كه رنگي با تصاوير بزرگ باشد. اين عمل باعث افزايش آشنايي و عكس العمل كودك مي شود.
حس شنوايي كودك نسبت به تكلم او حساس تر است، كودك دوست دارد صداهاي مختلف را بشنود و در مقابل آنها بسته به علاقه عكس العمل نشان مي دهد يه طوري كه آنها را تقليد مي كند و منتظر تشويق والدين مي ماند.